Luma man at puno ng gasgas

Ang suot mong tsinelas

Puso ko’y puno ng galak

Sapagkat pag-ibig mo’y wagas

Kung sa tingin mo ika’y napahiya

Sapagkat ika’y halos magpaa

Nang huli kang magpunta

Upang ako ay iyong makita

Nais kong sabihin

Di ko mapigilan aking damdamin

Na sa iyo ay lalong humanga

At mapaibig sa iyo ng lubha

Twing nakikita ko

Ang lumang suot mo

Ay naaalala ko

Lahat ng iyong sakripisyo

Balang araw tsinelas moy wala na

Ngunit di ang pag-ibig kong

Iyong iyo na noong una pa

Hayaan mong iakay kita

Sa wagas na ligaya

at sasamahan pa

kahit saan man mapunta!

(photo from google)